آتشي در دل او بر پا كرد

با نگاهش روييد

در كوير دل مردم لبخند

آب بود او انگار

تشنه ها منتظر او بودند

         حسين احمدي

ناطقه ی مرا مگر روح قدس کند مدد                  تا که ثنای حضرت سیده النسا کند

فیض نخست و خاتمه نور جمال فاطمه               چشم دل ار نظاره در مبدأ و منتها کند

مطلع نور ایزدی مبدا فیض سرمدی                    جلوه ی او حکایت از خاتم الانبیا کند

حامل سر مستتر  حامل عیب مستتر                 دانش او احاطه بر دانش ما سوا کند

عین معارف و حکم  بحر مکارم و کرم                   گاه سخا محیط را قطره ی بی بها کند

بضعه یسید بشر ام ائمه ی غرر                          کیست جز او که همسری با شه لا فتی کند

وحی و نبوتش نسب جود و مروتش حسب           قصه ای از مروتش سوره ی هل اتی  کند

دامن کبریای او دست رس خیال نی                    پایه ی قدر او بسی پایه به زیر پا کند

قبله خلق روی او کعبه عشق کوی او                  چشم امید سوی او تا به که اعتنا کند

مفتقرا متاب رو از در او به هیچ سو                      زان که مس وجود را فضه او طلا کند

سوال: وقتى آغاز وصيت نامه امام راحل را مى‏خواندم، به نكته‏اى زيبا و دقيق برخوردم و آن صحيفه يا مصحف فاطمه بود؛ كتابى كه از جانب خداوند متعال به زهراى مرضيه الهام شده است. اين نكته چند سؤال را در ذهن من ايجاد كرد:1( مصحف فاطمه چيست؟ 2( چه محتوايى دارد؟ 3( مگر ممكن است جبرئيل بر غير پيامبر نازل شود؟ 4( اين مصحف اكنون كجا است؟ خواهشمندم مرا راهنمايى كنيد.

 سوال: چگونه مي‏توان بين حديث معروف فاطمه زهرا(س) كه مي‏فرمايند: «بهترين زن كسي است كه مردي او را نبيند و او مردي را نبيند» و انجام وظايف اجتماعي جمع كرد؟